Parafia rzymskokatolicka pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Boniewie

Pogrzeb

Pogrzeb katolicki

Każdy ochrzczony, który nie wystąpił z Kościoła ma prawo do katolickiego pogrzebu. W celu załatwienia formalności związanych z pogrzebem należy przedstawić następujące dokumenty.

Katolicki pogrzeb odbywa się tylko i wyłącznie z ciałem zmarłego w trumnie. Jeżeli ma być dokonana kremacja zwłok zmarłego następuje ona zawsze po liturgii pogrzebowej. Jeżeli z ważnych przyczyn jest kremacja dokonana przed liturgią musimy mieć świadomość, że taki zmarły nie ma katolickiego pogrzebu. Z urną odprawia się mszę świętą żałobną bez okadzenia i kropienia wodą święconą oraz bez procesji żałobnej na cmentarz.

Instrukcja Episkopatu Polski na temat kremacji

Obrzędy pogrzebowe z Mszą Świętą i z ostatnim pożegnaniem włącznie, w których uczestniczy rodzina, wspólnota parafialna, przyjaciele i znajomi, powinny być celebrowane przed kremacją ciała ludzkiego.

Natomiast po spopieleniu zwłok sprawuje się obrzęd związany ze złożeniem urny w grobie. Obrzędy pogrzebowe z ostatnim pożegnaniem należy celebrować w kościele lub kaplicy cmentarnej bądź w pomieszczeniu krematorium według form podanych w księdze liturgicznej zawierającej Obrzędy pogrzebu (Katowice 19911, 20012).

Już w 1977 roku Stolica Apostolska wyjaśniła, że „nie wydaje się stosownym, aby nad prochami celebrowano obrzędy, które mają na celu uczczenie ciała zmarłego. Nie chodzi tutaj o potępienie kremacji, ale o zachowanie prawdziwości i czytelności znaku liturgicznego” (Dodatek do Obrzędów pogrzebu, nr 3).

Jeśli jednak przemawiają za tym szczególne racje duszpasterskie lub powody natury praktycznej, obrzędy pogrzebowe, podane w księdze liturgicznej, można sprawować nad samą urną. Może to mieć na przykład miejsce wtedy, gdy czyjaś śmierć nastąpiła daleko od miejsca zamieszkania i kremacja ułatwia sprowadzenie doczesnych szczątków osoby zmarłej. Podczas obrzędu liturgicznego pogrzebu, po kremacji, urnę stawia się przed prezbiterium na stoliku nakrytym fioletowym kirem obok zapalonego paschału. Obrzęd sprawowany jest przy udziale najbliższej rodziny, bez zewnętrznej okazałości.

Kościół stanowczo sprzeciwia się praktyce rozrzucania prochów ludzkich w tzw. miejscach pamięci, na morzu, w górach lub w innych miejscach. Zarówno ciało, jak i prochy człowieka zawsze należy składać do grobu, w specjalnym kolumbarium lub w kaplicy na cmentarzu. Każde takie miejsce pochówku wyraża wiarę chrześcijanina w ostateczne zmartwychwstanie.